פאר וועמען פאסט העמסה מיידית — און פאר וועמען נישט

א באלאנסירטער צוקער — יא, אן א ספעציעלן פראטאקאל. א נישט-באלאנסירטער צוקער — קודם באלאנסירן. די סיבה: א הויכער צוקער פארלאנגזאמט די היילונג פון דער וואונד און הייבט די ריזיקע פון אן אינפעקציע און פון אן אימפלאנט וואס וואקסט נישט צו. וואס מיר וועלן בעטן: אן אקטועלע HbA1c באדיקונג, און מיר קוקן אויפן ראם וואס אייער באהאנדלענדיגער דאקטער באשטעטיגט, מערסטנס ביז בערך 8%. אויב איר זענט העכער, וועלן מיר בעטן צו ארבעטן דערויף מיטן הויז-דאקטער אדער מיטן ענדאקרינאלאג איידער מען לייגט א דאטום פאר דער אפעראציע; א קאנסולטאציע און א פלאנירונג קען מען שוין מאכן יעצט. אין טאג פון דער אפעראציע נעמט מען די מעדיצינען ווי געווענליך און מען עסט פרישטיק — מען קומט נישט אויף א ניכטערן מאגן. ברענגט די רשימה פון די מעדיצינען און דעם רעזולטאט פון דער לעצטער באדיקונג צו דער קאנסולטאציע, דאס שפארט א סיבוב.

עס שליסט נישט אויס, אבער מיר זאגן עס גלייך: רייכערן נידערט די הצלחה-פראצענטן פון אימפלאנטן און פארלאנגזאמט די היילונג, און אין די ערשטע טעג נאך דער אפעראציע איז עס די מערסט פארשפרייטע סיבה פאר אן אינפעקציע אין דער וואונד. וואס העלפט טאקע — אויפהערן, אפילו נאר צייטווייליג: ווייניגסטנס צוויי וואכן נאך דער אפעראציע, און ווער עס קען — א חודש. אויך ווייניגער רייכערן ארום דער אפעראציע און אין די חדשים פון צוזאמענוואקסן פארבעסערט די סיכויים. א שווערער רייכערער וואס האט נישט בדעה אויפצוהערן — מען קען נאך אלץ, אבער מיר וועלן רעדן דערוועגן אפן ביי דער קאנסולטאציע, און אמאל וועלן מיר בעסער נעמען זעקס אימפלאנטן אנשטאט פיר אדער העמסה מאוחרת. אויב איר ווייסט אז איר וועט נישט אויסהאלטן די הפסקה, זאגט אונז פריער, נישט דערנאך. מען קען עפעס טון דערמיט.

כמעט קיינמאל נישט. אונזער ערשטע שאלה וועט זיין: אויפן סמך פון וואס האט מען דאס געזאגט? א פאנאראמיש בילד ווייזט די הייך בערך און ווייזט די ברייט בכלל נישט, און “נישטא קיין ביין” זאגט מען מענטשן אן א דריי-דימענזיאנאלן בילד. נאר א CT מעסט. און די צווייטע שאלה: וואו פעלט? ווייניג ביין פון הינטן איז דער געווענליכער מצב נאך יארן אן ציין, און פונקט דערפאר זענען דא די אנגעבויגענע אימפלאנטן פון All-on-4, וואס נוצן אויס דעם ביין וואס בלייבט פון פארנט. עס זענען דא אויך קורצע (6–8 מ”מ) און שמאלע אימפלאנטן, און א פארמאכטער סינוס-ליפט וואס לייגט צו 2–4 מ”מ ביי דער זעלבער זיצונג. א גרויסער ביין-אויפבוי בלייבט פאר די ערטער וואו עס איז טאקע נישטא קיין ברירה. מיר האבן געזען קינען “אן ביין” וואס האבן באקומען א פעסטן בריק. ברענגט דעם CT, אדער נעמט א הפניה, און מיר וועלן קוקן צוזאמען.

עס ווענדט זיך וועלכע מעדיצין, אין וועלכער פארם, און ווי לאנג. ביספאספאנאטן אין טאבלעטן (למשל פאסאלאן) פאר א קורצער תקופה — מערסטנס קען מען, מיט זהירות און מיט נאכפאלגונג. נאך א סך יארן אין טאבלעטן, אדער ווען די מעדיצין ווערט געגעבן דורך דער אדער, אדער אין דענאסומאב-איניעקציעס (פראליע) — דארף מען א טיפן בירור: די ריזיקע פאר א פראבלעם אין דער היילונג פון קין-ביין איז העכער, און אמאל מאכט מען אפ מיטן באהאנדלענדיגן דאקטער א הפסקה אדער א צייט ארום דער איניעקציע. דאס באשליסט מען נישט אין טעלעפאן. וואס יא: הערט נישט אויף קיין מעדיצין אליין פאר דער קאנסולטאציע. ברענגט די פולע רשימה פון די מעדיצינען מיט די דאזעס און ווען איר האט אנגעהויבן, און אויב איר האט א בריוו פון ענדאקרינאלאג — אויך. א קאנסולטאציע און א פלאנירונג קען מען מאכן אין יעדן פאל; נאר דעם דאטום פון דער אפעראציע באשטימט מען נאך דעם בירור.

איר זענט נישט אליין — א גרויסער טייל פון די וואס קומען צו אונז זענען געקומען פונקט צוליב יארן פון אפלייגן פון מורא. עס זענען דא עטליכע זאכן וואס העלפן. די ערשטע: דער פראטאקאל אליין איז קורץ — איין אפעראציע אנשטאט א סעריע טיפולים, און דאס איז פאר א סך מענטשן שוין א האלבע לייזונג. די צווייטע: סעדאציע מיט אן אנעסטעזיאלאג, אפגעמאכט פון פריער; מען שלאפט, מען כאפט זיך אויף ווען אלץ איז שוין פארטיג, און מען געדענקט נישט. די דריטע: דער הסבר. ביי דער קאנסולטאציע גייט מען דורך וואס גענוי וועט פאסירן, שלב נאך שלב, און אין צימער זאגט מען אייך פאר יעדער זאך וואס מען גייט טון. מען קען אויפהייבן א האנט און אפשטעלן. מען קען קומען מיט א באגלייטער. און ווער עס וויל דאס ערשטע מאל נאר קומען אויף א שמועס אן א באדיקונג — אויך דאס איז אין ארדענונג, זאגט אין מוקד.

א בלוט-דרוק וואס איז באלאנסירט מיט מעדיצינען — ניין. אין טאג פון דער אפעראציע נעמט מען די מעדיצינען ווי געווענליך, מען עסט פרישטיק, און מען מעסט איידער מען הייבט אן; אויב די מעסטונג איז צו הויך דעם זעלבן אינדערפרי, לייגט מען אמאל אפ, און דערפאר איז כדאי גוט צו שלאפן די נאכט פאר דעם. בלוט-פארדינער (קומאדין, עליקוויס און ענליכע) — אין רוב פעלער הערט מען נישט אויף; ביי קומאדין מאכט מען אן INR באדיקונג א טאג-צוויי פאר דעם, און ביי די אנדערע מאכט מען אמאל אפ מיטן באהאנדלענדיגן דאקטער איבערצוהיפן איין דאזע, און דאס בלוטן באהאנדלט מען לאקאל. הערט קיינמאל נישט אויף אליין א בלוט-פארדינער פאר אן אפעראציע. ברענגט אן אקטועלע רשימה פון די מעדיצינען צו דער קאנסולטאציע, און אויב עס איז דא א קארדיאלאג — אויך א בריוו פון אים.

ווייניגער ווי עס איז געווען, זיכער. דער קין-ביין איז דא כדי צו האלטן ציין, און ווען עס זענען נישטא קיין ציין זאפט ער זיך איין — ביז א העלפט פון דער ברייט אין ערשטן יאר, און דערנאך פאמעליכער. א פראטעז פארשנעלערט דאס, ווייל זי דריקט אויפן קאם אן איבערצוגעבן כח אין ביין אריין, און נאך 20 יאר איז דער אונטערשטער קין אמאל זייער דין. אבער: די איינזאפונג איז בעיקר פון הינטן. פון פארנט, צווישן די צוויי לעכער פון נערוו, בלייבט כמעט אלעמאל ביין — און פונקט דארט גייען אריין די אנגעבויגענע אימפלאנטן פון All-on-4. מיר האבן געזען קינען וואס מען האט גערופן “אן ביין” וואס האבן באקומען א פעסטן בריק. עס איז דא אויך א פראטעז אויף צוויי אימפלאנטן, וואס דארף נאך ווייניגער. וואס מיר וועלן נישט זאגן אן א CT איז וויפיל גענוי עס איז געבליבן. ברענגט די פראטעז צו דער קאנסולטאציע — זי דערציילט א סך.

דאן ווארט מען. נישט צוליב דעם איינזעצן אליין נאר צוליב דריי זאכן ארום אים: דער CT-בילד, די הרדמה, און די מעדיצינען נאכדעם — ווייטאג-שטילער און אמאל אנטיביאטיק. קיינע פון זיי טוט מען נישט בשעת מען טראגט אן א דרינגענדן צורך, און אן אימפלאנט איז נישט דרינגענד. וואס מען קען יא יעצט: א קאנסולטאציע. אויב איר האט א CT-בילד פון פאר דעם, ברענגט מען אים און מען פלאנירט אויף אים; אויב נישט, מאכט מען א שמועס און א קלינישע באדיקונג אן א בילד, און מען מאכט דעם CT נאך דער געבורט. אזוי זענען די תכנית און די הצעת מחיר גרייט, און נאך דער געבורט, אין אפמאך מיטן באהאנדלענדיגן דאקטער, לייגט מען א דאטום. א צאן וואס טוט וויי אדער איז אינפעצירט בשעת מען טראגט איז אן אנדער מעשה, און דאס באהאנדלט מען יא; דערפאר ווענדט זיך צו אייער צאן-דאקטער, מען ווארט נישט.