פראטעז אויף אימפלאנטן — א פראטעז וואס רירט זיך נישט

עס ווענדט זיך וואס איז אייך וויכטיג, און וואס עס איז דא אין מויל. א פעסטער בריק (All-on-4 אדער 6) שפירט זיך צום נאנטסטן צו נאטירליכע ציין: ער רירט זיך נישט, דעקט נישט צו דעם גומען, מען רייניגט אים אין מויל. ער דארף 4–6 אימפלאנטן און ביין וואס האלט זיי, און קאסט מער. א פראטעז אויף אימפלאנטן איז א פראטעז וואס פארשליסט זיך אויף 2–4 אימפלאנטן מיט פארבינדער: זי רוקט זיך נישט ביים עסן, מען דארף נישט קיין קלעפ, און מען נעמט זי ארויס אין אווענט צום רייניגן. זי איז ביליגער, דארף ווייניגער אימפלאנטן און ווייניגער ביין, און גיט א בעסערע שטיץ פאר די ליפן און די באקן — א ריכטיגע מעלה פאר דעם וועמענס פנים איז “איינגעפאלן”. דער חסרון: אין אויבערשטן קין דעקט זי צו א טייל פון גומען, און די פארבינדער דארפן אויסהאלטונג. נישט ווייניג פאציענטן וואס האבן טעכניש געקענט באקומען א בריק האבן אויסגעוויילט א פראטעז, און מיט רעכט. מען באשליסט צוזאמען, אויפן CT, לויט די געוואוינהייטן און דעם תקציב.

מערסטנס קאמבינירט מען, לויט דער געגנט. מאנאליטישע צירקאניע — א קרוין אדער א בריק פון איין שטיק — איז די שטארקסטע, און דערפאר גייט זי פאר באקציין, פאר לאנגע בריקן און פאר די וואס קריצן מיט די ציין. די נייע דורות דערפון זעען שוין אויס זייער גוט, אבער נאך אלץ א ביסל ווייניגער דורכזיכטיג ווי א נאטירליכער צאן. פארצעלאן אויף צירקאניע — א שיכט פארצעלאן איבער א קערן פון צירקאניע — איז די שענסטע, פאר די פאדערשטע ציין און די שמייכל-געגנט; זי איז א ביסל איידעלער, און דערפאר פאסט זי נישט אויף יעדן פלאץ. E.max (ליטיום-דיסיליקאט) גיט א זייער נאטירליכע דורכזיכטיגקייט, און פאסט פאר איין פאדערשטער קרוין אדער פאר פארנירן. פארצעלאן אויף מעטאל עקזיסטירט נאך, אבער ביי אונז כמעט נישט — צוליב א גרויער ליניע וואס קען זיך ווייזן ביי די יאסלעס. די רעקאמענדאציע וועט איר זען אויפן צייטווייליגן בריק איידער מען מאכט דעם פעסטן.

אן אימפלאנטן — עטליכע וואכן ביז צוויי חדשים: דיאגנאז, א צייטווייליגער שיקום אויף די ציין, פאררעכטונגען, און דאן דער פעסטער. מיט אימפלאנטן — 4–9 חדשים, ווייל נאכן איינזעצן ווארט מען אז די אימפלאנטן זאלן צוזאמענוואקסן מיטן ביין: צוויי-פיר חדשים אין אונטערשטן קין, פיר-זעקס אין אויבערשטן, און דאס קען מען נישט פארשנעלערן. מיט ביין-אויפבוי אדער אן אפענעם סינוס-ליפט — ביז א יאר. וואס איז וויכטיג צו וויסן: דעם גאנצן וועג האט איר ציין. קיינמאל גייט מען נישט ארום אן; עס זענען דא צייטווייליגע וואס פונקציאנירן און זעען אויס גוט, און ביי העמסה מיידית זענען זיי אנגעשרויפט אויף די אימפלאנטן שוין אין טאג פון דער אפעראציע. די צאל זיצונגען אליין איז נישט גרויס — רוב זענען קורץ, און די לאנגע זענען די אפעראציע און דאס אנמעסטן די צייטווייליגע. דער פולער צייט-פלאן שטייט אין דער הצעת מחיר.

מען גיט די ציין צוריק די לענג און די הייך פון ביס וואס זענען פארלוירן געגאנגען — און מען באשיצט דעם רעזולטאט. ווען ציין רייבן זיך אפ יארן, ווערט דאס פנים “קירצער”, די פאדערשטע ציין פארשווינדן ביים שמייכלען, און אמאל טוט דער קין וויי. דער שיקום: קרוינען אדער פארנירן וואס הייבן די הייך צוריק ארויף, אמאל אויפן גאנצן מויל און אמאל נאר אויף די הינטערשטע מיט א קליינער צופאסונג ביי די פאדערשטע — ווענדט זיך וויפיל איז אפגעריבן און פון וואו. קודם מאכט מען דאס אין צייטווייליגן: מען לעבט דערמיט עטליכע וואכן, מען פרובירט אויס קייען, רעדן און אויסזען, און מען פאררעכט. ערשט דאן קאפירט מען עס איבער אין צירקאניע. און דאן דער טייל אן וועלכן אלץ קומט צוריק: א נאכט-שינע. דאס קריצן פארשווינדט נישט צוליב דעם שיקום, און די שינע איז וואס באשיצט די נייע קרוינען. אויב איר ווייסט אז איר קריצט, זאגט ביי דער קאנסולטאציע — דאס טוישט אויך די ברירה פון מאטעריאל.

אן אימפלאנטן: געווענליך 6–8 זיצונגען אויף א חודש-צוויי — דיאגנאז און סקענס, באשטעטיגן די סימולאציע, צוגרייטן די ציין און אריינשטעלן די צייטווייליגע (די לאנגע זיצונג, עטליכע שעה), א ביקורת-צוויי אויף די צייטווייליגע, אנמעסטן און באשטעטיגן, און איבערגעבן דעם פעסטן. מיט אימפלאנטן: מען לייגט צו די אפעראציע און די היילונג-חדשים צווישן זיי, אבער די צאל זיצונגען אליין וואקסט נישט מיט פיל — די ביקורות פון דער וואך, פון חודש און פון די דריי חדשים זענען קורץ, בערך א פערטל שעה יעדע. די לאנגע זענען צוויי: די אפעראציע, און דאס אנמעסטן די צייטווייליגע אדער די פרואוו פון דעם פעסטן בריק. אלע זיצונגען אין דער קליניק וואס איר האט אויסגעוויילט, ביי דעם זעלבן צוות. דעם פולן פלאן פון די זיצונגען, מיט אן אפשאצונג וויפיל צייט יעדע נעמט, באקומט מען בכתב צוזאמען מיט דער הצעת מחיר, אזוי אז מען קען פלאנירן ארבעט און וואקאציעס ארום דעם.

אמאל יא. ווען די אפרייבונג איז מעסיג און בעיקר ביי די הינטערשטע ציין, קען מען הייבן מיט קרוינען אדער פארנירן נאר אויף די הינטערשטע, און די פאדערשטע צופאסן מיט א לייכטן שלייפן אדער מיט קאמפאזיט. עס ווענדט זיך וויפיל עס איז אפגעריבן, פון וואו, און ווי אזוי די קינען טרעפן זיך. ווען די אפרייבונג האט שוין דערגרייכט די פאדערשטע, ווען דאס פנים איז “קירצער געווארן” און די ליפן גייען אריין אינעווייניג — דאן איז עס דאס גאנצע מויל, און עס איז נישטא ווי ארומצוגיין: א טיילווייזע הייבונג וועט שאפן א נישט-גלייכן ביס, און דער גאנצער כח וועט גיין אויף די ציין וואס זענען נישט באהאנדלט געווארן. דעריבער אונזער כלל: קודם פרובירט מען אויס אין צייטווייליגן. מען הייבט אויף צייטווייליגע ציין, מען לעבט דערמיט צוויי-דריי וואכן, און מען זעט צי דער קין איז מסכים, צי מען רעדט באקוועם, צי עס זעט אויס ריכטיג. ערשט דאן באשליסט מען וויפיל ציין מען דארף טאקע אנרירן, און מען מאכט דעם פעסטן.

אונזערע צייטווייליגע זענען אייערע נייע ציין אין א פרואוו-ווערסיע: די זעלבע פארם, דער זעלבער קאליר, די זעלבע הייך — פון אן אנדער מאטעריאל, אקריל אדער קאמפאזיט אנשטאט צירקאניע. זיי ווערן געמאכט לויט דער דיגיטאלער פלאנירונג, נישט צוגעפאסט מיט דער האנט אויפן שטול, און דערפאר זעען זיי אויס ווי דער רעזולטאט דארף אויסזען. מענטשן גייען מיט זיי צו חתונות. דער חילוק וואס איז יא דא: זיי גלאנצן א ביסל ווייניגער, זאפן איין פלעקן אויב מען טרינקט א סך קאווע, און קענען זיך צעברעכן אויב מען בייסט עפעס הארטס — און דאן פאררעכט מען אויפן שטול. זיי זענען דא פונקט כדי אויסצופרובירן אין דער ווירקליכקייט: קייען, רעדן, ווי עס זעט אויס אויף בילדער, וואס שטערט. אלץ וואס איר וועט זאגן וועגן זיי — “די פאדערשטע זענען מיר צו לאנג”, “דער קאליר איז צו ליכטיג” — גייט אריין אין דעם פעסטן. נאכדעם וואס מען קאפירט אריבער אויף צירקאניע, איז טוישן שוין א נייער בריק.

גוט, און אן מוותר צו זיין אויף קיינעם. מיר מאכן דעם שיקום — אימפלאנטן, בריקן, קרוינען, פראטעזן אויף אימפלאנטן. אייער משפחה-דאקטער גייט ווייטער מיט וואס איז נישט אין אונזער תחום: געווענליכע רייניגונגען, פלאמבעס, טיפולי שורש, ווייסן ציין, און יעדער נאטירליכער צאן וואס איז געבליבן און איז נישט אריין אין שיקום. צום סוף פון טיפול שיקן מיר אים א סיכום-בריוו מיט וואס איז געטון געווארן, וועלכע אימפלאנטן (מיטן אימפלאנט-קארטל), און ווי אזוי צו רייניגן ארום זיי. אויב ער וויל רעדן מיט אונז דירעקט — מיט פרייד, און אמאל העלפט דאס, למשל פאר א טיפול שורש אין א צאן וואס איז לעבן אן אימפלאנט. די יערליכע באדיקונג פון די אימפלאנטן און פון בריק מאכט מען ביי אונז, ווייל מען דארף קענען דעם בריק כדי אים אראפצונעמען און צו רייניגן אונטער אים. א געווענליכע רייניגונג ביי אים שטערט דאס נישט.