פאר א סטאנדארטן אימפלאנט דארף מען בערך 10 מ”מ ביין-הויך און 6 מ”מ ברייט, מיט א זיכערהייט-אפשטאנד פון 2 מ”מ פון נערוו אין אונטערשטן קין און פון סינוס-באדן אין אויבערשטן. אבער היינט זענען דא קורצע אימפלאנטן (6–8 מ”מ), שמאלע און אנגעבויגענע — און דעריבער איז “גענוג ביין” א שאלה פון פלאנירונג, נישט איין נומער. נאר א דריי-דימענזיאנאלער CT-בילד (CBCT) מעסט דאס; א פאנאראמיש בילד נישט.
דריי דימענסיעס און קוואליטעט
| וואס ווערט געמאסטן | פארוואס איז דאס וויכטיג | וואס טוט מען ווען עס פעלט |
|---|---|---|
| הויך | דער אפשטאנד פון אויבן פון ביין-קאם ביזן נערוו / סינוס | א קורצער אימפלאנט, אן אנגעבויגענער אימפלאנט, סינוס-ליפט |
| ברייט | דער אימפלאנט דארף 1–1.5 מ”מ ביין פון יעדער זייט | א שמאלער אימפלאנט, פארברייטערן דעם קאם, א ביין-בלאק |
| לענג פון קאם | וויפיל אימפלאנטן גייען אריין און וואו | ווייניגער אימפלאנטן אין א קלוגער פארטיילונג (All-on-4) |
| קוואליטעט (דיכטקייט) | א ווייכער ביין כאפט ווייניגער אן דעם טאג פון איינזעצן | אן אנדער בויער-פראטאקאל, מער אימפלאנטן, העמסה מאוחרת |
פארוואס דער ביין פארשווינדט
דער קין-ביין איז דא כדי צו האלטן ציין. ווען מען נעמט ארויס דעם צאן, פארלירט דער ביין אין דער געגנט זיין תפקיד און ווערט איינגעזאפט — ביז 50% פון דער ברייט אין ערשטן יאר, און דערנאך פאמעלעכער. אן ארויסנעמבארע פראטעז מאכט דאס שנעלער, ווייל זי דריקט אויפן קאם אן איבערגעבן קיין כח אין ביין אריין. אן אימפלאנט, פארקערט, גיט איבער די לאסט צום ביין און היט אים אפ — דאס איז נאך א סיבה איינצוזעצן פריער און נישט שפעטער.
ארומגיין אדער בויען?
א פראסטער כלל: א גאנצער קין — מען גייט ארום (אנגעבויגענע אימפלאנטן אין דעם ביין וואס איז דא); איין צאן אין אן עסטעטישער געגנט — מען בויט (ווייל דער ארט פון דער קרוין באשטימט). צווישן די צוויי באשליסט מען לויט וואס דער בילד ווייזט און לויט וויפיל אפעראציעס און צייט דער פאציענט איז גרייט דורכצוגיין. א פארמאכטער סינוס-ליפט, למשל, גיט צו 2–4 מ”מ אן צו ענדערן דעם צייטפלאן; אן אפענער גיט צו א האלב יאר.